ΙΣΤΟΡΙΑ – Ακριτικά τραγούδια

Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΨΥΧΟΜΑΧΕΙ (με τον Νίκο Ξυλούρη)

Ο Διγενής ψυχομαχεί,  κι η γης τονε τρομάζει
κι η πλάκα τον ανατριχιά,  πώς θα τονε σκεπάσει
γιατί-ν-κει που κείτεται,  λόγια αντρειωμένου λέει:
«Να ‘χεν η γης πατήματα,  κι ο ουρανός κερκέλια,
να πάτουν τα πατήματα,  να ‘πιανα τα κερκέλια,
ν’ ανέβαινα στον ουρανό,  να διπλωθώ να κάτσω,
να δώσω σείσμα τ’ ουρανού»

Συνέχεια

ΙΣΤΟΡΙΑ – Οι Ακρίτες: Θρύλοι της Κύπρου για τον Διγενή Ακρίτα

Ο Πενταδάκτυλος και η Πέτρα του Διγενή

Ο Διγενής Ακρίτας ήταν ο πιο αντρειωμένος από όλους τους Ακρίτες οι οποίοι φύλαγαν τα σύνορα του Βυζαντίου. Ήταν ο φόβος και ο τρόμος των Σαρακηνών στα βουνά της Μ.Ασίας.

Μια μέρα καταδίωκε εκεί έναν ξακουσμένο στην παλικαριά Σαρακηνό, ο οποίος νικημένος σε πολλές μονομαχίες από τον Διγενή, αποφάσισε να φύγει από τα μέρη εκείνα, επειδή κατάλαβε πως δεν μπορούσε να γλιτώσει από τα χέρια του. Μπαίνει λοιπόν σε ένα καΐκι και φεύγει για την Κύπρο. Ο Διγενής τον είδε μεσοπέλαγα. Από τον όγκο κατάλαβε πως είναι ο Σαρακηνός και αποφάσισε να τον καταδιώξει και στην Κύπρο.

Ο Σαρακηνός αποβιβάστηκε στα ακρογιάλια της Κερύνειας (βόρεια Κύπρο) και προχώρησε κατά την Κυθρέα με σκοπό να δρασκελίσει τον κάμπο της Μεσαορίας και να φτάσει στην Αμμόχωστο για να μπει σε άλλο πλοίο να πάει στην Συρία. Έτσι θα ’χανε τα ίχνη του ο Διγενής. Ο Διγενής μπήκε αμέσως σε ένα καΐκι και έφτασε στα ακρογιάλια της Κερύνειας. Μόλις ξεκίνησε από την ακρογιαλιά, βλέπει να ορθώνεται μπροστά του το βουνό του Πενταδάκτυλου και να κρύβει τον Σαρακηνό και τα ίχνη του. Δοκιμάζει να προχωρήσει μα το βουνό είναι μαλακό σαν ζυμάρι και δεν μπορεί να το περάσει περπατητός. Ακουμπά τότες το δεξί του χέρι στο πελώριο κοντάρι του, φουχτώνει με το αριστερό την κορφή του βουνού και σαν πουλί πετά πάνω από το βουνό. Μ’ ένα πήδημα βρέθηκε πάνω από την Κυθρέα. Τα πέντε δάκτυλα του χεριού του αποτυπώθηκαν στη μαλακή κορφή του βουνού κι έμειναν από τότε τα σημάδια τους εκεί, για να δώσουν στο βουνό το όνομα Πενταδάκτυλος. Συνέχεια